ما خيلي حرف داريم

ما مسلمانها خيلي حرفها داريم كه به يكديگر بگوييم و آنها را ميان خود به مطالعه و بررسي بگذاريم...

امروز دنياي اسلام و امت اسلامي با مصائب بزرگي مواجه است. درست است كه بسياري از اين مصائب از درون دل خود ما مسلمانها برخاسته است؛ ما كوتاهي و تنبلي كرديم و با خودخواهي‏ها و دنياطلبي‏هاي خودمان راه امت اسلامي به‏سوي قله‏ي تكامل انساني را نپيموديم، كه بايد برگرديم؛ بايد حركت كنيم؛ بايد توبه كنيم؛ اما شكي نيست كه در دوران‌هاي اخير تاريخ، بخش بسيار مهمي از اين عقب‏ماندگي‏ها، مصيبت‏ها و مشكلات نيز ناشي از نظم باطل جهاني امروز و ديروز است. نظام جهاني، نظام اقتدارگرايي است؛ نظام تكيه‏ي بر زور است؛ نظام زندگي انسان نيست؛ نظام زندگي جنگلي است.

نگاه كنيد!

به وضع دنياي اسلام نگاه كنيد! ما سالها مسأله‏ي فلسطين را به‏عنوان زخم عميق پيكر اسلامي همواره به ياد خودمان مي‏آورديم، امروز عراق هم اضافه شده است! بينيد كه قدرتمندان با تكيه‏ي به زور چه مي‏كنند. همه‏ي حرفهاي غيرمنطقي و غلط را با اتكاء به زور و با اتكاء به منطق سلاح و قدرت سياسي و پولي به شكل حرف قابل دفاع و منطقي در دنيا مطرح و عمل مي‏كنند. جرائمي را كه در عرف همه‏ي ملتهاي جهان جنايت و جرم است، علني انجام مي‏دهند و گاهي براي ظاهرسازي نامي هم روي آن مي‏گذارند، در حالي‏كه مي‏دانند كسي آن را قبول نمي‏كند؛ اما گاهي حتّي اسم و نقابي هم روي آن نمي‏گذارند. دولت غاصب صهيونيست صريحاً اعلام مي‏كند كه من زبدگان فلسطيني را ترور مي‏كنم و دولت امريكا هم رسماً و علناً از او حمايت مي‏كند! اين وضع نظام امروز جهاني است.

...پيداست كه به حقوق انسانها و به حق مردم براي تعيين حكومت هيچ اعتنايي ندارند و براي آن هيچ ارزشي قائل نيستند؛ خودشان نصب مي‏كنند، خودشان حاكم معين مي‏كنند، خودشان قانون مي‏گذرانند و خودشان متخلف از قانون را بدون هيچگونه محاكمه‏يي مجازات مي‏كنند؛ آن‏هم مجازات كشتار. ببينيد در عراق چه مي‏گذرد! اين وضع امروز امت اسلامي است.

ما مي‌توانيم

...آيا امت اسلامي در مقابل اين دست‏اندازي قدرتمندانه نمي‏تواند از خود دفاع كند؟ جواب اين است كه چرا، ما مي‏توانيم دفاع كنيم؛ ما ابزارهاي زيادي را براي دفاع از حق و موجوديت خود در اختيار داريم. ما جمعيت بزرگي هستيم؛ ما ثروت عظيمي داريم؛ ما انسانهاي برجسته و سرمايه‏ي معنوي‌اي داريم كه به مردم ما قدرت ايستادگي در مقابل زورگويان را مي‏دهد؛ ما فرهنگ و تمدن باسابقه‏يي داريم كه در دنيا كم‏نظير است؛ ما خيلي امكانات داريم، بنابراين بالقوه مي‏توانيم دفاع كنيم.

چرا دفاع نمي‌كنيم؟

اما چرا دفاع نمي‏كنيم؟! چرا عملاً در ميدان، كاري از ما برنمي‏آيد؟ چون با هم متحد و يكي نيستيم؛ چون به بهانه‏هاي گوناگون ما را از هم جدا كرده‏اند. لشگر منظمِ عظيم و مجهزي به نام امت اسلامي را به گروه‏هايي كه همّ و غمّشان مقابله و مبارزه‏ي با هم و ترسيدن از هم و تعرض به هم و پنجه‏زدن به صورت يكديگر است، تقسيم كرده‏اند. در اين شرايط، معلوم است كه اين لشگر كارآيي نخواهد داشت.

امروز وقت آن رسيده است كه دنياي اسلام بازنگري كند؛ بر روي مسأله‏ي وحدت به جِد فكر كند. امروز تهديد امريكا در اين منطقه متوجه يك كشور و دو كشور نيست؛ متوجه همه است.

عاقلانه‌ترين راه

...عاقلانه‏ترين راه اين است كه همه به فكر بيفتند و دستها را در دست هم بگذارند.

دشمن بي‌كار نمي‌ماند

... البته دشمن هم بيكار نمي‏ماند و از ابزارهاي قديمي تفرقه‏انگيز استفاده مي‏كند؛ از قوميتها، مذهب و طايفه‏گري استفاده مي‏كند و موضوعاتي را كه اسلام تأكيد كرده كه عمده نشوند، آنها را عمده مي‏كند. اسلام تأكيد كرده است كه قوميتها، ملاك تشخص و هويت نيستند؛ «انّ اكرمكم عنداللَّه اتقاكم» اسلام تأكيد كرده است كه برادران مسلمان بايد با هم برادرانه رفتار كنند؛ نگفته است برادراني كه سني‏اند يا شيعه‏اند يا فلان مذهب ديگر را دارند، بلكه گفته است كه مسلمانان «انّما المؤمنون اخوة» هستند. هر كسي به اين كتاب و به اين قرآن و به اين دين و به اين قبله اعتقاد دارد، مؤمن است؛ اينها با هم برادرند؛ اسلام اين را به ما گفته است. اما ما خنجرها را پشت سر مخفي مي‏كنيم براي زدن به سينه‏ي برادران!

ما بايد جوابش را بدهيم

... كدام منطق است كه در مقابل اين مسائل بتواند مقاومت كند، تا اختلاف ايجاد شود؟ وحدت بر همه‏ي ضرورتها و اولويتها ترجيح دارد و از آنها اولي‏تر و مقدمتر است. چرا ضرورت اتحاد بين مسلمانان را نمي‏فهميم؟! بار سنگيني بر دوش ماست و اين برهه، برهه‏ي حساسي است. اگر دشمنان بتوانند با اِعمال قدرت اين منطقه را تصرف كنند، دنياي اسلام باز هم مثل دوران استعمار، صد سال ديگر عقب خواهد افتاد و صد سال ديگر فاصله‏ي امت اسلامي با دنياي مدرن و صنعتي بيشتر خواهد شد. ما بايد جوابش را بدهيم؛ امروز ما مسؤول هستيم؛ امروز دولتها، نخبگان، زبدگان، رجال فرهنگي و ديني مسؤولند؛ همه‏ي ما در مقابل وحدت دنياي اسلام مسؤوليم.

خواب غفلت

از خداوند متعال مي‏خواهيم كه به بركت روح مطهر خاتم‏الانبياء و مجاهدات اين شخصيت بي‏نظير بشري...همه‏ي ما را از خواب غفلت بيدار كند؛ ما را به راه راست هدايت كند؛ به آنچه كه وظيفه‏ي ماست، ما را هم آگاه و هم توانا كند و ان‏شاءاللَّه شر دشمنان امت اسلام را به خودشان برگرداند.

گزيده‌اي از سخنان رهبري

در ديدار شركت كنندگان در اجلاس وحدت

ارديبهشت 83