|
|
| اي شهيد! اي آنكه بر كرانه ازلي و ابدي وجود برنشستهاي، دستي برآر و ما قبرستاننشينان عادات سخيف را نيز از اين منجلاب بيرون كش |
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
مسئله من اينجاست. ببينيد من حرف هايي که اينجا ها نوشته ام، مبتني بر يافته هايي مجرد از سينما و رمان و تکنولوژي و تمدن جديد واين طور چيزهاست. اين يافته ها مسلط بر اينهاست. يعني اگر مي بينيد اين عناوين اينجا نوشته شده، علتش اين است که روزگار ما روزگار اين گرفتاري هاست يعني ما الان به اين چيزها و به تمام محصولات و لوازم تمدن غرب مبتلاييم و بزرگترين مبارزه ما هم عبور از اينها و يا غلبه بر اينهاست. علت اينکه اين مباحث و عناوين را مطرح مي کردم، اين است که من يافته هايم را از طريق ديگري گير آورده ام، از طريق سينما که به دست نياورده ام فرض کنيد اين را شما بخوانيد و برويد سينما را ياد بگيريد. منتها اينها از جاي ديگري گرفته شده (و بعد آمده تحت عناويني) مثل سينما و رمان و... از خود اينها نمي شود به جايي رسيد، اگر آدم از خود اينها بخواهد به جايي برسد، مستغرق در اينها مي شود. گفتاری منتشر نشده از سید شهیدان اهل قلم |
![]() |
|||||
|
مرتضي و ما فرصتي بود براي انديشيدن.
ندايي براي به خود آمدن و يادآوري دوباره آن عهد ازلي که از فرزند آدم
ستانده اند. بدون شک همراهي در کشف حقيقت و تلاش براي بازيابي آن هويت
گمشده تکليفي است که هنرشناسان اهل درد از اداي آن بر خواهند آمد وهل من ناصر ينصرني؟ |
||||||
هر چه می خواهی طلب کن از شهنشاه نجف
منتی گر می کشی از مرد می باید کشید
کلیه حقوق
مادي و معنوي اين وبلاگ تحت الطاف خاصه آقا اميرالمومنين
وقف در راه خدا مي باشد
Copyright
© 2006 Mehreab
Central Desert Of IRAN! YAZD
بسم الله الرحمن الرحيم انالله و انااليه راجعون دست گنهكار و پليد مزدوران استكبار، فاجعهاي بزرگ آفريد و شخصيت ارزشمندي را كه در برابر اشغالگران عراق، سنگر مستحكمي به شمار ميآمد، از مردم عراق گرفت و اين سنگر را ويران كرد. امروز در جوار حرم ملكوتي مولاي متقيان عليه آلاف التحيه و الثناء، آيت الله سيد محمد باقر حكيم به همراه دهها نفر از مردان و زنان با ايماني كه از زلال ذكر و خشوع نماز جمعه بهرهمند شده بودند شربت شهادت نوشيدند و به حريم امن رحمت و فيض خاص الهي عروج كردند. اين شهيد عزيز، عالم مجاهدي بود كه سالهاي متمادي براي احقاق حق ملت عراق با رژيم خبيث صدام مبارزه كرد و پس از سقوط آن مجسمهي شر و فساد در مقابله با اشغالگران آمريكايي و انگليسي همچون سد مستحكمي ايستاد و مبارزهاي دشوار را با نقشههاي شوم آنان آغاز كرد و خود را براي شهادت در راه اين جهاد بزرگ و پيوستن به خيل شهيدان خاندان معظم آل حكيم و ديگر شهيدان علم و فضيلت در عراق آماده كرده بود. فاجعهي امروز نجف اشرف و شهادت اين سيد بزرگوار و عالم مجاهد بيشك در خدمت هدفهاي آمريكا و صهيونيستهاي غدار انجام يافته است. شهيد آيت الله حكيم مظهر خواستهاي به حق ملتي بود كه دين و استقلال و آينده كشور خود را در معرض تهديد و خانهي خود را در زير چكمههاي اشغالگران ميبيند و ميخواهد از هويت ديني و ملي خود در برابر متجاوزان دفاع كند. شهادت اين سيد بزرگوار مصيبت جانكاهي براي ملت عراق و سند ديگري بر جرم اشغالگران است كه ناامني و هرجومرج را با حضور نامشروع خود بر عراق تحميل كردهاند. اما دشمنان عراق مستقل و مسلمان بدانند كه با اين شهادت مظلومانه، عزم و مقاومت ملت عراق در برابر نقشهها و هدفهاي استكبار و صهيونيزم و ايمان و وفاداري آنان به خط اسلام و رهبري ديني ضعيف نميگردد و برعكس خواستههاي آنان پايدارتر خواهد گشت، انشاءالله. به ملت مؤمن و غيور عراق يادآوري ميكنم كه تنها راه سربلندي ملت و نجات كشور از شر نقشههاي خطرناك استكبار و صهيونيزم، وحدت كلمهي آنان در زير پرچم پرافتخار اسلام است و امروز آنان ميتوانند با تمسك به اين ريسمان مستحكم الهي آيندهاي را براي كشور خود و نسلهاي بعدي رقم بزنند كه در آن عراق اسلامي و مستقل همچون ستارهي درخشاني در دنياي اسلام نمايان گردد. بزرگان و نخبگان ديني و سياسي عراق تنها با تمسك به اسلام و وحدت كلمه خواهند توانست وظيفهي بزرگي را كه در اين روزگار استثنايي بر عهده دارند انجام دهند و اميد است كه در اين راه ثابت قدم و موفق باشند. اينجانب اين فقدان مصيبتبار را به حضرت بقيهالله الاعظم، روحي فداه، و عموم ملت عراق و ايران و به حوزهي علميه و مراجع معظم و علماي اعلام نجف و قم و مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق و به خصوص به خاندان معظم و شهيدپرور حكيم، بالاخص به برادر مكرم ايشان جناب آقاي سيدعبدالعزيز حكيم و به خانواده و فرزندان معزز اين شهيد محراب تسليت و اين شهادت بزرگ را تبريك ميگويم و همچنين براي خانوادههاي محترم ساير شهيدان اين حادثهي مصيبتبار صبر جميل و اجر جزيل مسئلت ميكنم و علو درجات همهي آن شهيدان مظلوم و شفاي عاجل مجروحان اين حادثه را از خداوند متعادل خواهانم و به منظور بزرگداشت ياد آن سيد شهيد عزيز و ساير همرزمانش سه روز عزاي عمومي اعلام ميدارم. وسيعلمالذين ظلموا اي منقلب ينقلبون. سيدعلي خامنهاي ٧/٦/١٣٨٢ اول رجب ١٤٢٤ *** *** آيا آن روز نيز خواهد رسيد که بلبلي ديگر در وصف ما سرود شهادت بسرايد؟ نجف... اولين روز ماه رجب... جمعه... نجف... بعد از نماز ظهر... نجف... ولادت امام محمد باقر... نجف... سيد محمد باقر حکيم... نجف... آتش... نجف... شهادت... نجف... نجف... نجف... علي هنوز، علي هميشه مظلوم است. وتو اي برادر من! خواهر خوبم! ظهر جمعه به چه مي انديشيدي؟ آيا دوست داشتي به جاي آن سيد بزرگوار بودي؟ آيا دوست داشتي هيچکس به جاي او نبود و آن خيل عشاق هم اکنون عند ربهم يرزقون نبودند؟ اگر مقصد پرواز است قفس ويران بهتر. پرستويي که مقصد را در کوچ مي يابد از ويراني خانه اش نمي هراسد. يا ليتنا کنا معکم فافوز ياعليش 
