اي شهيد! اي آنكه بر كرانه ازلي و ابدي وجود برنشسته‌اي، دستي برآر و ما قبرستان‌نشينان عادات سخيف را نيز از اين منجلاب بيرون كش

آدم اگر آدم شد، عالم عالم می شود. آدم اگر آدم شد، عالم آدم می شود. آدم اگر آدم شد، آدم عالم می شود. آدم اگر عالم شد، عالم عالم می شود. آدم اگر عالم شد، عالم آدم می شود. آدم اگر آدم شد، آدم آدم می شود. عالم اگر آدم شد، آدم آدم می شود. عالم اگر عالم شد، آدم عالم می شود. عالم اگر عالم شد، عالم آدم می شود. عالم اگر عالم شد، عالم عالم می شود

 

◊◊◊◊

مروري بر مطالب نوشته شده
از اردي‌بهشت 82 تا اردي‌بهشت 85


◊◊◊◊

مجموعه‌ي كامل صداهاي زمينه‌ي اين صفحه

◊◊◊◊




 
 

این خانه، هيچ‌گاه قرار نبود خانه‌ي تعلقات نگارنده باشد

شاید در زمان فعاليتش بیشتر جولانگاه دغدغه‌های ذهنی و مشغولیت‌های فکری‌ام بوده‌‌است. چیزی فراتر از یک وبلاگ ساده، بیشتر از خاطرات روزانه و تلومات نفسانی
...
ما همواره مي‌دانستيم و می‌دانیم که در این وبلاگشهر بی‌انتها، براي «مقبول بودن» باید به قواعد خاص وبلاگ‌نویسی تن در داد. اما در اینجا اغلب فراتر از «مقبول‌بودن» به «مطلوب بودن» انديشيده‌ايم و در پايان دوره‌اي سه‌ساله از فعاليت، به دنبال قالب‌ها و شيوه‌‌هاي مطلوب ديگر مي‌گرديم

طاووس را به نقش و نگاري كه هست خلق
تحسين كنند و او خجل از پاي زشت خويش


ياعليش
سيدصالح‌‌نوري
به
ار85

 

 

◊◊◊◊

فعاليت اين وبلاگ به علت پاره‌اي مشكلات شخصي، سه سال متوقف شده بود. ولي به ياري خدا از فروردين ماه 88 نام مرتضي و ما در خانه‌اي جديد
زنده خواهد بود.
البته آرشيو صدو ده نوشته‌ي سال هاي قبل اين خانه، همچنان در همين آدرس در دسترس مي‌باشد.
◊◊◊◊
ارتباط پستي مستقيم
◊◊◊◊

 

 

مسئله من اينجاست. ببينيد من حرف هايي که اينجا ها نوشته ام، مبتني بر يافته هايي مجرد از سينما و رمان و تکنولوژي و تمدن جديد واين طور چيزهاست. اين يافته ها مسلط بر اينهاست. يعني اگر مي بينيد اين عناوين اينجا نوشته شده، علتش اين است که روزگار ما روزگار اين گرفتاري هاست يعني ما الان به اين چيزها و به تمام محصولات و لوازم تمدن غرب مبتلاييم و بزرگترين مبارزه ما هم عبور از اينها و يا غلبه بر اينهاست. علت اينکه اين مباحث و عناوين را مطرح مي کردم، اين است که من يافته هايم را از طريق ديگري گير آورده ام، از طريق سينما که به دست نياورده ام فرض کنيد اين را شما بخوانيد و برويد سينما را ياد بگيريد. منتها اينها از جاي ديگري گرفته شده (و بعد آمده تحت عناويني) مثل سينما و رمان و... از خود اينها نمي شود به جايي رسيد، اگر آدم از خود اينها بخواهد به جايي برسد، مستغرق در اينها مي شود.

 گفتاری منتشر نشده از سید شهیدان اهل قلم

مرتضي و ما فرصتي بود براي انديشيدن. ندايي براي به خود آمدن و يادآوري دوباره آن عهد ازلي که از فرزند آدم ستانده اند. بدون شک همراهي در کشف حقيقت و تلاش براي بازيابي آن هويت گمشده تکليفي است که هنرشناسان اهل درد از اداي آن بر خواهند آمد
وهل من ناصر ينصرني؟

هر چه می خواهی طلب کن از شهنشاه نجف      منتی گر می کشی از مرد می باید کشید
کلیه حقوق مادي و معنوي اين وبلاگ تحت الطاف خاصه آقا اميرالمومنين وقف در راه خدا مي باشد

Copyright © 2006 Mehreab
Central Desert Of IRAN! YAZD

 

...

نمایندگان مردم دنیا از 16 تا 18 نوامبر 2005 مصادف با 25 تا 27 آبان 84 برای دومین بار با حضور 60 نفر از سران کشورهای مختلف جهان و قریب به 800 وزیر و 12000 کارشناس از سراسر جهان در تونس گرد هم آمدند تا در خصوص جامعه اطلاعاتی و در نهایت وضعیت راهبری اینترنت در سال­های آینده تصمیم بگیرند. موضوع بحث چندان پیچیده و مشکل نبود. خواسته و یا ناخواسته جهان در حال کوچک شدن است و دهکده جهانی روز به روز در حال نمودار شدن، بستر این حرکت، شبکه­ جهانی اینترنت است و راهبری این شبکه و تعیین مدیران و مراکز رهبری کننده نقش اساسی در تعیین وضعیت دنیای آینده خواهد داشت. در اولین اجلاس که دو سال پیش در ژنو برگزار گردید امریکایی­ها بر این مدیریت اینترنت پافشاری داشتند. این در حالی بود که اروپایی­ها دل نگران و خواستار راه­اندازی اینترنت 2، با راهبری کشورهای اروپایی بودند. کشورهای غیر متعهد هم به شدت با راهبری امریکا مخالفت می­کردند. حضور پرقدرت تیم ایرانی و پیگیری ریاست جمهور وقت، جناب آقای خاتمی، مانع تصمیم­گیری نهایی و سپردن افسار این شبکه جهانی به امریکایی­ها شد.

اما برای اجلاس دوم، امریکایی­ها خوب کار کردند. همه فرصت­ها را بررسی و به نفع خود برنامه­ریزی کردند. با حضور گسترده در کشورهای آفریقایی و حمایت گروه­های مختلف علمی جهت توسعه مدارس در قالب حمایت­گر پروژه­های ملی توسط Microsoft ، hp ، AMD ، Intel و ... سعی در جلب حمایت داشتند. این محبوبیت به حدی ایجاد شده بود که وقتی با تعدادی از نمــایندگان کشورهای آفریقایی صحبت داشتم با احترام خاص از مدیران و بخصوص رئیس جمهور امریکا یاد می­کردند. این حمایت حتی در سطح سران کشورهای حاضر کاملاً مشهود بود. این در حالی بود که تیم ایرانی شرکت کننده ناهماهنگ و بی­برنامه در اجلاس حضور داشت. عدم حضور رئیس جمهور محترم جناب آقای احمدی­نژاد نیز مزيد بر علت شد. پس نتیجه اجلاس هم کاملاً مشخص است. امریکایی­ها توانستند راهبری اینترنت را بدون سر و صدا، بدون جنگ و تخریب و با احترام کامل به اختیار بگیرند. بی­تردید اثرات این اقدام امریکایی­ها چند سال بعد خود را خوب نشان خواهد داد.

چنین شرایطی راه­اندازی یک و یا چند مرکز داده (Data Centre) در ایران را به صورت جدی گوشزد می­نماید ولی کو گوش شنوا...

 

 

 

بخشي از سرمقاله

شماره 72 نشريه كامپيوتر جوان

دي‌ماه 84